Rozdział 13

Obudziłam się i potrzebowałam trochę czasu, aby dostosować oczy do światła. Zauważyłam, że jestem sama w łóżku, czy to był sen?. Zmarszczyłam brwi trzymając się za czoło, przed wstaniem. Syknęłam wciąż czując ból, rozejrzałam się po pokoju podskakując, kiedy dostrzegłam Liama przy drzwiach. Uśmiechnął się wchodząc i siadając obok mnie.

-Nic ci nie zrobił zeszłej nocy, prawda ? - zapytał patrząc na nowe siniaki. Pokręciłam głową wiedząc, że mówi o Harry'm.

-Nie, gdzie on jest ? - zapytałam, chłopak westchnął przed mówieniem.

-Wyszedł z Louisem, uhh żeby załatwić parę rzeczy - powiedział, kiwnęłam głową nie za bardzo przekonana. Wiem, że coś ukrywa.

-Chodź na dół Alex zrobiła śniadanie - dodał podnosząc mnie z łózka. Zauważyłam, że wciąż jestem ubrana w bluzę Harry'ego.

-Gdzie położył mój telefon, chce żeby Victoria i Aria wiedziały, że mam się dobrze - zapytałam gdy wchodziliśmy do kuchni. Liam spojrzał na mnie sympatycznie.

-Uhh jest zepsuty - powiedział pocierając kark z zakłopotania. Fuknęłam.

- Poczekam aż nie znajdę jego pieprzonego telefonu - odetchnęłam kiedy zobaczyłam Perrie z Zaynem i Daniell  cicho jedzącą z telefonem w ręku. Liam usiadł obok niej podczas gdy ja usiadłam obok Nialla, chłopak uśmiechnął się co odwzajemniłam.On i Liam są najfajniejsi. Kiedy zaczęłam jeść usłyszałam trzask drzwi, poczułam ręce owinięte wokół mnie i podnoszenie, po chwili siedziałam na kolanach, gdy on zajął moje miejsce. Zignorowałam go i dalej jadłam śniadanie.

-Jak idzie ? - zapytał Zayn, Perrie spojrzała na mnie smutno , ale uśmiechnęła się. Zmarszczyłam brwi patrząc na resztki śniadania..

-Ummm dobrze - poczułam jak wzrusza ramionami. Schowałam głowę w rękach i oparłam się o stół przyglądając się rozmowom.

-Dziękuję za wczorajszą noc - Harry wyszeptał wprost w moja szyję położył tam usta śledząc "znak miłości". Jego ręka powędrowała do mojego brzucha utrzymując mnie w miejscu. 

-Co ty robisz ? - syknęłam upewniając się, że nikt nie patrzy. Powędrował ręką do mojego uda jego dłoń delikatnie unosiła się wyżej i wyżej, dopóki  nie powstrzymałam go ręką.

-Wiem, że tego chcesz kochanie - wyszeptał pociągając zębami za moje ucho. Pokręciłam głową patrząc na niego.

-Nie chce - kręciłam się starając wydostać się z jego uścisku. Spiorunował mnie wzrokiem, nie przygotował się na to, że chce uciec. Nie mogłam oddychać kiedy jego uścisk napiął się dookoła mojej posiniaczonej talii.

-Przestań - odetchnęłam położyłam rękę dookoła jego starając wytrącić jego ręce z uścisku. 

-Nie mów do mnie tak jak przedtem kochanie - syknął całując mnie nie oddałam pocałunku starając się uciec. Poczułam jak jego uścisk poluźnia się dając mi możliwość ucieczki. Odwróciłam się zauważając szok i złość na jego twarzy. Odwrócił głowę piorunując mnie wzrokiem.

-Chodź tu - powiedział zaciskając zęby, tworząc ciarki na dole mojego kręgosłupa. Pokręciłam głową cofając się, szybko wstał i był gotów by mnie gonić, jeśli bym to zrobiła.

-Chodź tu Payton - wysyczał, jego szczęka ciągle byłą zaciśnięta. Rozejrzałam się dookoła nie znajdując nikogo do pomocy. Nikogo. Świetnie. Żaden z nich od teraz nie był moim ulubieńcem. 

-Idziesz tu żeby mnie zranić - mój głos pękł kiedy uderzyłam w ścianę. Harry uśmiechnął się wiedząc, że nie ma stąd wyjścia.

-Co się skłoniło, żeby tak myśleć kochanie - stanął nade mną, jego szczeka ciągle się  napinała.

-Zawsze to robisz - powiedziałam prawie szepcząc. Jego ręce powędrowały po obu stronach mojej głowy opierając się.

-Może ja chcę to zrobić - uciął całując mnie. Nie sprzeciwiłam się kiedy jego język wszedł do moich ust, uśmiechnął się trzymając moje biodra, które po krótkiej chwili złączył. Jęknął ocierając się o mnie. Odsunęłam się patrząc na niego, uśmiechnął się i położył swoją dłoń na moim policzku.

-Nie chce cię zranić Payton. Chyba, że na to zasłużysz - powiedział przed tym gdy odwrócił się i poszedł na górę. Jęknęłam trzymając głowę przy ścianie.

-Po po prostu pokochaj go Payton, on cię potrzebuję - usłyszałam głos obok mnie. Odwróciłam głowę dostrzegając Louisa. Zmarszczyłam brwi skonsternowana, na co  zaśmiał  i kontynuował.

-Pozwól mu cie kochać, to wszystko co chciałem powiedzieć - dodał przed wyjściem z pokoju, zostawiając mnie samą z myślami.

_______________________________________

O kurde awwww najpiekniejszy rozdział ever <3 Szczerze nwm czy tu nie chodziło o podtekst seksualny, ale nie ważne. No więc bardzo przepraszam rozdział miał być wczoraj , ale nie miałam internetu -,- 

Chciałam Wam powiedzieć, ze rozdział 16 jest ehem dla zboczuszków xD Modliłam się, żeby tego nie było ,moje prosby nie zostały wysłuchane :( .

Następny rozdział pojawi się jak bd 4 komentarze i 100 wyswietleń ( choodzi mi, że w jeden dzień ma być tyle xD) To nie jest dużo, dacie radę.