Rozdział 17

Obudziłam się z bólem całego ciała. Starałam się usiąść i zobaczyłam, że jestem sama w łóżku. Zmarszczyłam brwi rozglądając się dookoła. Yep jestem sama. Jęknęłam wstając i położyłam ręce na kolanach starając się znieść ból w mojej kobiecości. Usłyszałam chichot nade mną, podniosłam się i zauważyłam Perrie, dziewczyna uśmiechnęła się do mnie. Sądząc po rodzaju jej uśmiechu myślę, że wiedziała co się stało. Wywróciłam oczami stając w normalnej pozycji.
-Gdzie są wszyscy ? - zapytałam, mój głos brzmiał dziwnie.
-Poszli załatwić kilka rzeczy, wrócą niedługo - powiedziała rozglądając się. Weszła do garderoby i wyciągnęła z niej wielką walizkę i jeszcze jedną z moimi ubraniami.
-Zacznij się pakować, wrócę tu później i pomogę zapakować je do samochodu - powiedziała wychodząc z pokoju, nie zdążyłam nawet zadać pytania. Wzruszyłam ramionami wychodząc z pokoju, szczerze każdy krok był torturą. Walczyłam z bólem żeby zejść na dół do salonu, gdy się tam znalazłam zobaczyłam Liama i Nialla którzy rozmawiali. Poszłam w ich kierunku siadając na kanapie naprzeciwko nich, oboje pokręcili głowami kładąc palec na ustach, ostrzegając żebym nic nie mówiła. Fuknęłam i poszłam do kuchni, wzięłam miskę płatków i usiadłam na ławce jedząc śniadanie. Może gdybym poprosiła ? zakpiłam na tę myśl, nigdy nikogo o nic nie prosiłam nawet, gdy byłam mała, myślę że to było wkurzające. Podskoczyłam czując ręce obejmujące moją talię.
-Myślałem, że Perrie kazała ci się pakować kochanie - głowę położył na mojej szyi, jego oddech uderzył w moją szczękę.
-Myślałam, że tylko ty możesz mi mówić co mam robić - prychnęłam odpychając od siebie miskę i odwracając się tak, że Harry stał pomiędzy moimi nogami. Zaśmiał się na moja odpowiedź i położył ręce na moje gołe uda.
-Po prostu idź się spakować, nie jest tutaj bezpiecznie - powiedział wychodząc, skrzywiłam się wstając.
...
Skończyłam pakowanie siebie i Harry'ego, więc Perrie pomogła zapakować je do samochodu. Najwyraźniej glina dowiedziała się o gangu Harry'ego, więc faktycznie nie byłoby źle gdyby mnie znaleźli, to znaczy nie obchodzi mnie Harry, on przeraża mnie całkowicie, ale ciągle się z nim dogaduję. Nie chciałabym wrócić do mojego własnego życia, poza tym nie jestem pewna czy nie jest za późno żeby wracać*. Spojrzałam w górę dostrzegając Louisa, zaśmiał się i wyciągnął rękę w moim kierunku, popatrzyłam na niego skonsternowana.
-Harry powiedział żebym tu przyszedł i cię zabrał. Wyjeżdżacie - powiedział, jego głos był bardziej spokojny niż Harry'ego. Skinęłam łapiąc go za rękę, nadal jestem lekko obolała po wczorajszym wydarzeniu. W środku czuję jakbym się paliła, usiadłam na miejscu pasażera, Harry czekał na mnie na miejscu kierowcy, podczas gdy Perrie i Zayn byli z tyłu. Pozostali byli w innym samochodzie, Harry odpalił silnik przed tym gdy złapał moją dłoń w swoją kciukiem jeździł po moich knykciach. Nie będę kłamała, ale żałuję wczorajszej nocy.......
________________________________________________________________________
*Dla tych którzy nie zrozumieli (Payton chodzi o to, że nie chce wracać do dawnego życia,czyli tego sprzed spotkania Harry'ego, oraz że gdyby chciała uciec to za późno, bo oni i tak ją znajdą. )
Rozdział bardzo krótki :( Ciekawe gdzie wyjeżdżają i dlaczego Payton żałuję .
kilka słówek ode mnie może zabrzmię dziwnie, ale komentarze typu next, albo takie gdzie podajecie link do swojego bloga są po prostu bezsensu i zaczynają mnie irytować.Serio jestem ogromnie wdzięczna za wszystkie komentarze,ale zrozumcie.Kiedyś się Wam odwdzięczę (mam na myśli po kilka rozdziałów dziennie)  Rozdziały dodaje codziennie,albo co 2 dzień i to się na razie nie zmieni. Jesli serio chcecie wiedzieć o której godzinie dodam to zapraszam na konto Payton albo Harry'ego :D.
 Co o tym myślicie ?
Kurde moja notka jest prawie tak długa jak ten rozdział xD
Kolejny rozdział pojawi się jak bd 8 komentarzy (oprócz kiedy next i next )
Miłego Czytania <3